Totaal aantal pageviews

woensdag 27 juni 2012

paardenbloem


Wie kent ze niet?

Paardenbloemen zijn heel algemeen. In april kunnen ze hele weilanden geel kleuren........




Het bloemhoofdje wordt door velen aangezien voor een bloem, maar is feitelijk een hele verzameling kleine bloemetjes. Het bloemhoofdje van een paardenbloem bestaat uit alleen gele lintbloemen.......


De stengel is altijd hol en heeft nooit bladeren. De bladeren staan in een rozet bij elkaar. Ze zijn diep ingesneden tot bochtig getand. Bij kneuzing vloeit uit de plant een witte vloeistof, die paardenbloemenmelk wordt genoemd. Deze laat bruine vlekken achter.......



De wortel is een penwortel die decimeters diep de grond in kan dringen. Wanneer hij afbreekt op behoorlijke diepte kan deze zich herstellen en meerdere rozetten geven......

De zaden worden door de wind verspreid  doordat aan het zaad een soort parapluutje, het vruchtpluis of pappus zit......


Paardenbloemen zijn eetbaar. De jonge bladeren zijn minder bitter dan de volwassen bladeren......


  • De wortel wordt wel in gedroogde vorm tegen nier- en galkwalen gebruikt.
  • De melk van de plant kan gebruikt worden tegen puistjes door ze rechtstreeks aan te brengen.
  • Afkooksel van de wortels, verse worteltinctuur of vers geperst wortelsap van de paardenbloem wordt gebruikt voor de behandeling van artritis.
  • De wortels en bladeren hebben een eetlustopwekkende werking vanwege de aanwezige bitterstoffen


  • En konijnen zijn dol op versgeplukte bladeren van de paardenbloem........



    Fijne week, liefs van Ans

    woensdag 13 juni 2012

    Lelie der Dalen



    Wist je dat dat het Lelietje-der-dalen (Convallaria majalis) een lentebloeier is? In de volksmond noemt men dit bloempje ook het Meiklokje of het Meiblommeke. En deze benaming is terecht ! Bijna geen enkele andere voorjaarsbloem houdt zich zo angstvallig nauwgezet aan een bepaalde bloeitijd – als nu juist onze mei-bloem......




    Wist je dat het Lelietje-der-dalen ronde, erwtgrote, eerst groene, later rode bessen vormt. En dat er in elke bes twee blauwe zaden zitten? Het Lelietje-der-dalen vermeerdert zich bij ons echter hoofdzakelijk door middel van de ondergrondse kruipende wortelstok. ....


    Wist je dat het Lelietje-der-dalen een geliefde tuinplant is? Tuiniers vermeerderen de plant door deling van de wortelstok in kleine stukjes. Elke stengel ontwikkelt jaarlijks slechts twee tamelijk brede, ovale, spitse, lichtgroene bladeren en een bladerloze bloeistengel met talrijke witte, knikkende bloemen, die allen naar één zijde hangen. De vruchten zijn ronde, scharlakenrode bessen. De witte bloempjes bestaan uit drie kelk- en kroonbladeren die vergroeid zijn tot een klokvormige, korte, 6-slippige buis.......





    Wist je dat het bij ons nog altijd de gewoonte is om op 1 mei een tuiltje meiklokjes te geven aan al wie we lief hebben? Dit is waarschijnlijk nog een restant van een oud Germaans gebruik. Het meiklokje zou volgens de Germanen gewijd geweest zijn aan Ostara, de godin van de aanstaande lente en het opkomende licht. Ostara, de zus van de god Donar/Thor (de god van de donder), kondigde in die tijd de lente aan. Om haar te eren brandden de Germanen vreugdevuren. Haar vereerders gooiden meiklokjes in het vuur omdat ze geloofden in haar goddelijke waardigheid en uiting wilden geven aan hun respect. Bij de opkomst van het christendom was het uit met de carrière van Ostara. Zij ruimde de plaats voor Maria. De lelietjes-der-dalen staan van dan af mooi te wezen aan de voeten van Maria-beelden.......


    liefs van Ans



    maandag 4 juni 2012

    Stokroos

    Een van mijn favoriete bloemen zijn stokrozen.
    Ze hebben allemaal fantastische romantische kleuren.


    Staan altijd prachtig tegen oude muren.
    De plant komt oorspronkelijk uit Turkije of Palestina en is in de 16e eeuw naar Europa geïmporteerd. De plant doet het goed in een landelijke en stedelijke omgeving en bestaat in zeer veel verschillende kleurvarianten. Er zijn enkele en dubbele stokrozen.


    De soort groeit het beste op vrij arme kleigrond, maar de donkere varianten doen het ook goed op zanderige gronden. De stokroos gedijt het best op een luwe, warme en niet te vochtige plaats. Een bekende plaats is een muur of schutting op het zuiden, want de plant houdt van zon. Bij droog weer moet de plant extra water hebben, anders verdrogen de bloemen en rijpen de zaden voortijdig


    De plant bloeit in de zomer van juni tot augustus met lange bloemstengels van 1-1,5 m hoog, maar de plant kan ook veel hoger worden (tot zo'n 3 meter). Tijdens de bloei trekt de plant bijen en hommels aan.

    fijne week  Ans